Ga je mee

naar het onderwijs

van de toekomst?

 

Laten we het intrinsieke proces dat leren is, aanmoedigen. De ruimte geven aan ontdekken, onderzoeken. Laten we kinderen ondersteunen in plaats van ze te onderdrukken. Zodat hun vuur, hun intrinsieke motivatie blijft!

Laten we dynamische leer- en leefomgevingen ontwerpen, waarin we de nadruk leggen op de relatie met onszelf, de ander en de wereld. Laten we voorleven wat liefhebben betekent, hoe je je eigen keuzes kunt maken, keuzes die goed zijn voor jezelf én het geheel.

Laten we aandacht besteden aan creatieve vakken, geweldloze communicatie en filosofie. Laten we eigenaarschap en persoonlijk leiderschap stimuleren en voorleven.

Laten we kinderen respecteren. Laten we hen begeleiden om hun aangeboren talenten te behouden en verfijnen. Laten we kinderen de tijd geven te ontdekken wie ze zijn, waar ze van houden, waar ze goed in zijn en wat ze willen bijdragen aan de wereld. 

Laten we onze kinderen in staat stellen de toekomst te ontwerpen. Na te denken over eenvoudige oplossingen voor ogenschijnlijk ingewikkelde problemen. Te bouwen aan een wereld die wel WEL willen. 

Laten we samen het onderwijs kantelen en kinderen in staat stellen samen de toekomst vorm te geven.

 


Scholen

als sleutels

voor een betere

wereld

 

Jonge kinderen zijn schitterend. Ze zijn creatief, empathisch, wijs, ontwapenend, volhardend, eerlijk en nieuwsgierig. Leergierig! Echt, dat zijn ze allemaal. Tot we ze naar school brengen, dan wordt het steeds een beetje minder. Moeilijk te geloven?

Uit onderzoek blijkt dat 98% van de driejarigen in hoge mate creatief denkt, bijna allemaal denken ze way beyond the box. Een paar jaar later is dat getal gehalveerd en tegen de tijd dat we volwassen zijn, denkt nog maar 2% in hoge mate creatief. Hoe is dat mogelijk?

Een steeds groter wordende groep kinderen loopt stuk op het schoolsysteem. Ze zijn anders. Ouders vragen zich af of hun kind misschien hoogsensitief is of hoogbegaafd. Scholen labelen ze met een stoornis in het autistisch spectrum, of met adhd. Daar hebben ze protocollen voor. Zodat deze kindjes met een rugzakje ook weer 'samen naar school' kunnen, netjes in het gareel.

Sinds ik zie wat we kinderen aandoen, weet ik: ons schoolsysteem is absoluut onethisch. En de meeste mensen zien het niet.

Het is een gigantische vicieuze cirkel. Doordat we allemaal, allemaal (!) binnen hetzelfde systeem zijn grootgebracht, al generaties lang, weten we niet beter. We zijn gaan geloven dat dit het is. Dit is voor ons normaal. Dat was het voor mij ook!

Maar ik had vragen. Vragen die vroeger op school niet beantwoord werden.

 

Waarom baseren we onze keuzes op angst?

Waarom denken mensen niet zelf na?

Waarom lopen ze klakkeloos achter de massa aan?

Waarom handelen organisaties niet naar hun visie?

Waarom lijkt alles uiteindelijk over geld te gaan?

Waarom kiezen we niet voor 'het goede'?

Waarom is ons systeem gebaseerd op macht en controle?

 

Ik ging op zoek naar antwoorden op mijn vragen. Dankzij internet vond ik geestverwanten, wetenschappers, idealisten, dwarsdenkers, kunstenaars, wereldverbeteraars, ondernemers en visionairs. Ik vond antwoorden, puzzelstukjes. Ik vond mezelf. Ik ging weer helemaal AAN, de leergierigheid die ik als jong kind door al mijn aderen had voelen stromen was terug. Ik absorbeerde nieuwe kennis als een spons, legde verbindingen, zag patronen, voelde mijn hart bonken, wist dat het klopte, wist dat dit is waarvoor ik in de wieg gelegd ben.

 

'Ik zie het als mijn levenstaak

om een zo groot mogelijke rol te spelen

in de kanteling van het onderwijs.'


Welke kanteling dat is?

 

Heel kort gezegd:

Nu hebben we een systeem dat kinderen in een hokje stopt, ze africht om in onze maatschappij te passen. 

We kunnen het omdraaien, we kunnen een model invoeren dat uitgaat van de unieke kwaliteiten en talenten van ieder kind en zo de wereld tot een fijne vredige plek maken.

 

Als ieder mens de ruimte krijgt om de beste versie van zichzelf te worden, dan wordt álles beter.


We verspillen zoveel talent

 

Het onderwijs is niet alleen veel te cognitief bijna uitsluitend op lineair denken gericht. Wat nog veel erger is, is dat het alle kinderen langs dezelfde lat legt. We vergelijken kinderen elke dag met elkaar, zetten ze tegen elkaar op en leren ze dat het leven erom gaat voor jezelf zo hoog mogelijke resultaten te behalen. Om later zo veel mogelijk geld te kunnen opbrengen. Koste wat het kost.

We verkopen onze kinderen aan een systeem waarvan steeds meer leerkrachten en steeds meer leerlingen dood- en doodongelukkig worden. 

In potentie beschikken we allemaal over ongekende vermogens, zowel geestelijk als creatief als op welk gebied dan ook. We verspillen zo ongelofelijk veel talent door kinderen in leerfabrieken te proppen en ze zo afleren zelf na te denken. Waar we ze afleren samen te werken. Afleren hun energie te volgen en te bewegen, te spelen, te ontdekken en zich te verwonderen. We leren ze hun mond te houden, stil te zitten en te gehoorzamen aan het gezag. Dat is wat we doen.

 

Het kan anders.

Het is tijd voor een

onderwijsrevolutie!

 


Maar hoe dan?

 

Vier jaar geleden ben ik begonnen erover na te denken hoe dat onderwijs er dan uit zou kunnen zien. Onderwijs dat niet gebaseerd is op controle, maar op vreugde. 

Ik heb diepgaand onderzoek gedaan naar wat er wereldwijd gaande is op het gebied van onderwijsvernieuwing, tientallen inspirerende mensen gesproken en alle relevante literatuur doorgespit.

Vervolgens heb ik een model ontwikkeld dat stap voor stap kan worden ingevoerd. Interesse? Maak een afspraak, dan vertel ik er meer over.